Η προέλευση της ξυλείας και η προέλευση της βενζίνης του αυτοκινήτου σας

Όταν στην αλλαγή του αιώνα, εκεί γύρω στο 2000, για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η οποία σ’ έναν μεγάλο βαθμό αποδίδεται και στην αποψίλωση των δασών, είχε προταθεί από την παγκόσμια κοινότητα στους καταναλωτές ξυλείας και προϊόντων ξύλου να ελέγχουν την προέλευση του ξύλου και να καταναλώνουν μόνο προϊόντα που προέρχονται από βιώσιμα δάση, ο κόσμος του ξύλου τότε, στο μεγαλύτερο ποσοστό του, είχε θεωρήσει ότι η άποψη αυτή είναι ανεδαφική και πρακτικά αδύνατον να εφαρμοστεί.

Μάλιστα, σ’ ένα διεθνές συνέδριο ξυλείας που είχε γίνει στην Αθήνα το 2003, μια ομάδα ακτιβιστών είχε θέσει το ερώτημα:

«Αφού οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται από πού προέρχεται η βενζίνη που βάζουν στα αυτοκίνητά τους, γιατί θα ενδιαφερθούν για την προέλευση της πρώτης ύλης των επίπλων τους;».

Πράγματι, ήταν ουτοπία να πίστευες τότε ότι οι άνθρωποι θα ρωτούσαν από είναι οι πρώτες ύλες των επίπλων τους.
Σήμερα, 14 χρόνια αργότερα, ακόμη και το παραπάνω εύλογο τότε επιχείρημα άρχισε να ξεθωριάζει και να μας φανερώνει παράλληλα πως αλλάζει ο τρόπος σκέψης των ανθρώπων από δεκαετία σε δεκαετία, ή, αν θέλετε, πως μας αλλάζουν τον τρόπο σκέψης!

Σήμερα οι άνθρωποι έχουν αρχίσει δειλά-δειλά να ενδιαφέρονται για την προέλευση των πρώτων υλών των καταναλωτικών αγαθών, όχι μόνο των επίπλων αλλά και άλλων προϊόντων. Μάλιστα για την προέλευση της ξυλείας έχει θεσπιστεί και ειδική νομοθεσία, ο Κανονισμςός EUTR (EU Timber Regulation) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από το άλλο μέρος, άρχισαν δειλά-δειλά και οι τροπικές χώρες, με πρώτες τις αναπτυγμένες, να εφοδιάζουν την ξυλεία που εξάγουν με πιστοποιητικά βιώσιμης προέλευσης.

Πίσω απ’ αυτή την αλλαγή του τρόπου σκέψης που θίξαμε παραπάνω, βρίσκονται παλαιότερα και φρέσκα ερεθίσματα που λάβαμε κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων:
Κλιματική αλλαγή, ανθρακικό αποτύπωμα, εξάντληση πόρων του πλανήτη, διαφθορά κρατικών λειτουργών, ανεργία, μετανάστες, εγχώρια παραγωγή, εκμετάλλευση παιδικής εργασίας, βιωσιμότητα, πράσινη ανάπτυξη, ανακύκλωση κτλ.

Βέβαια, πέρα από τα μηνύματα, έχουμε και δράσεις.
Για παράδειγμα, πρόσφατα στην Αθήνα η ελληνική ομάδα Fashion Revolution – διεθνές κίνημα «politically correct»- πραγματοποίησε μια σειρά από δράσεις που παρακινούσαν τον κόσμο να αναρωτηθεί:
– Ποιος έφτιαξε τα ρούχα μου;
– Πού κατασκευάστηκε το χαλί ή η μπερζέρα μου;
– Από ποιόν;
– Πώς έφτασε ως εδώ;

Αυτή η διαφάνεια ευνοεί τα τοπικά προϊόντα που μολύνουν λιγότερο και σπαταλούν λιγότερη ενέργεια, αφού δεν χρειάζεται να διασχίσουν ένα ημισφαίριο για να φτάσουν στην πόρτα μας.

Μπορείτε να διαφωνήσετε;